Dominique Genin

“Modern Times” from the series “Enduring Vertigo”

​​

Deze werken ontstaan uit een aanhoudende staat van innerlijk onevenwicht. Ruimte plooit zich, perspectieven weigeren uitlijning, sacrale architectuur verschuift; beweging gaat rusteloos verder en momentum keert zich naar binnen als omsluiting. Wat architecturaal lijkt, wordt psychologisch; wat extern lijkt, onthult een innerlijke toestand.

De duizeling is hier geen voorbijgaande draaierigheid maar een blijvend evenwicht onder druk. Kwetsbaarheid is constant, onderhandeld binnen versnelling en onzekerheid. Het is geen instorting maar uithouding — een manier om overeind te blijven wanneer stilstand niet langer beschikbaar is.

​

***

In "Enduring Vertigo", the works emerge from a prolonged inner imbalance. Space bends, perspectives refuse alignment, sacred architecture shifts; movement continues without rest, and momentum turns into confinement. What appears architectural becomes psychological; what seems external reveals an inner condition.

Vertigo is not presented here as a passing dizziness but as a lasting equilibrium under pressure. Fragility is constant, negotiated through acceleration and uncertainty. This is not about collapse but about endurance—a way of remaining upright when stillness is no longer possible.

​

***​

Dans "Vertige Durable" les œuvres naissent d’un déséquilibre intérieur prolongé. L’espace se plie, les perspectives refusent l’alignement, l’architecture sacrée se déplace ; le mouvement se poursuit sans repos et l’élan se transforme en enfermement. Ce qui paraît architectural devient psychologique ; ce qui semble extérieur révèle une condition intérieure.